Sulak alanı işe yaramayan, kurutulması gereken boş arazi saymak önemli bir yanılgıdır; bu alanlar suyu, besinleri ve canlı hareketini düzenleyen geçiş ekosistemleridir.
Su ile kara arasında
Sulak alanlar yılın tümünde ya da belirli dönemlerinde suya doygun topraklara sahiptir. Bataklıklar, sazlıklar, turbalıklar ve taşkın ovaları aynı özellikleri taşımaz.
Su düzeyi ve kimyası hangi bitki ve mikroorganizmaların yaşayacağını belirler. Oksijenin sınırlı olduğu topraklarda ayrışma süreçleri kara toprağından farklı işler.
Doğal hizmetler
Bazı sulak alanlar taşkın suyunu geçici olarak depolayıp aşağı havzadaki ani yükselişi azaltabilir. Bitkiler ve toprak parçacıkları belirli kirleticileri tutabilir; ancak bu sınırsız arıtma kapasitesi demek değildir.
Balıklar, kuşlar, amfibiler ve omurgasızlar için üreme, beslenme veya göç molası alanları sağlar. Kıyı sulak alanları dalga etkisinin azalmasına katkıda bulunabilir.
Koruma ve onarım
Drenaj, dolgu, kirlilik, su rejiminin değişmesi ve istilacı türler sulak alanları bozabilir. Kaybolan bir alanın işlevleri başka yerde kolayca ve hemen kurulmaz.
Onarımda eski su akışını geri getirmek, yerel bitki örtüsünü desteklemek ve havza ölçeğinde kirliliği azaltmak gerekir. Başarı yalnız yeşil görünümle değil hidroloji ve canlı topluluklarıyla ölçülür.
Bu içerik hazırlanırken yararlanılan kaynaklar
Dış kaynaklar yalnızca olguları doğrulamak için kullanıldı; metin AnındaBul için sıfırdan yazıldı.