Gökyüzündeki yeşil ve kızıl perdeler atmosferin kendi başına parlaması değildir; süreç Güneş'ten gelen yüklü parçacıklarla Dünya'nın manyetik çevresinin etkileşimiyle başlar.
Güneş'ten Dünya'ya
Güneş rüzgârı uzaya sürekli yüklü parçacık taşır. Güneş patlamaları ve koronal kütle atımları sırasında Dünya yakınındaki parçacık akışı ve manyetik koşullar daha güçlü biçimde değişebilir.
Dünya'nın manyetosferi parçacıkların çoğunu saptırır. Alan çizgileri kutup çevresinde atmosfere yöneldiği için auroralar yüksek enlemlerde daha sık görülür.
Renkler nereden gelir?
Enerjik parçacıklar üst atmosferdeki oksijen ve azot atomlarıyla çarpışır. Uyarılan atom ve moleküller daha düşük enerji durumuna dönerken belirli renklerde ışık yayar.
Renk; gaz türüne, yüksekliğe ve enerji koşullarına bağlıdır. Oksijen çoğunlukla yeşil ve bazı koşullarda kırmızı, azot ise mavi-mor tonlara katkı verebilir.
Ne zaman görülür?
Karanlık ve açık bir gökyüzü gerekir; şehir ışıkları görünürlüğü azaltır. Güçlü jeomanyetik fırtınalarda aurora kuşağı daha düşük enlemlere genişleyebilir.
Uzay hava tahminleri olasılığı gösterir, kesin bir seyir garantisi vermez. Aurorayı çıplak gözle algılanandan daha parlak gösteren uzun pozlu fotoğraflarla doğrudan görünümü ayırmak gerekir.
Bu içerik hazırlanırken yararlanılan kaynaklar
Dış kaynaklar yalnızca olguları doğrulamak için kullanıldı; metin AnındaBul için sıfırdan yazıldı.